| Update Bousie’s dinner | 26-05-2010 |
Update Bousie’s dinnerAfgelopen donderdag was het dan zover en hebben wij aan de vooravond van Koninginnedag ons eerste officiële Bousie’s dinner gehouden. Er was al een illegale voorversie van dit evenement geweest, maar ieder van ons weet inmiddels wel dat hij illegaliteit moet omarmen als onderdeel van het business model.
Op onze site vindt u de presentaties die zijn gehouden door [namen invullen en doorklikbaar maken]. Doordat wij een beetje met het schema in de war raakten (volgend jaar beter) kwamen wij er helaas niet meer aan toe om een verbinding te leggen tussen de diverse presentaties, laat staan de blik op de toekomst te richten.
Mijn samenvatting van de invloed van digitalisering in de media en entertainmentbranche zou de volgende zijn.
De muziekindustrie is de eerste geweest die geconfronteerd werd met de invloed van de digitale samenleving. Zoals Eppo al treffend opmerkte zijn wij als generatie opgegroeid in een analoge samenleving en hebben wij de omslag moeten maken naar een digitale samenleving. De kinderen van vandaag groeien echter op in een digitale samenleving en kennen niet eens de analoge samenleving, voor hen is de digitale samenleving dus reëel.
De muziekindustrie heeft als eerste deze omslag moeten maken en heeft daarbij, achteraf bezien, een paar fouten gemaakt. In de eerste plaats heeft zij zich verzet tegen de nieuwe realiteit. Dat verzet betekende dat men krampachtig vasthield aan te hoge prijzen, consumenten die kopieerden of dagvaarden en uitgebreid aan beveiliging gingen doen. Van deze drie fouten is men in de muziekindustrie langzamerhand aan het terugkomen. De andere grote misser was het niet aanbieden van een werkend business model, zoals Napster als eerste wel deed. De filmindustrie heeft ongeveer hetzelfde pad afgewandeld als de muziekindustrie. Zij het dat de filmindustrie een enorme voorsprong had. Zij had en heeft immers een business model dat op veel meer verschillende platforms tot uiting komt dan waar het gaat om muziek. Zo kent een film allereerst een bioscoopexploitatie, dan een exploitatie op een drager en/of digitaal als video-on-demand en vervolgens op alle mogelijke manieren via open en gesloten televisiekanalen. Daarnaast heeft men, dat blijkt wel uit de presentatie van Hong Liem van Walt Disney, bij de filmindustrie goed begrepen dat waar het gaat om merchandising er slecht te kopiëren valt en veel geld te verdienen.
Het adagium in de media- en entertainmentindustrie lijkt dan ook te zijn:
“Copy what you can’t sell, sell what you can’t copy”
Het gaat om een beleving die niet te kopiëren valt, als je die kunt verkopen dan doe je het goed. Alles wat op een drager past valt te kopiëren en daar lijkt het business model niet echt naar toe te gaan. In die zin dat aan het verkopen van digitale content zelf misschien nog niet zo snel iets te verdienen zal zijn maar wel in het inzetten van digitale content als marketing voor het verkopen van de beleving, hetzij van een merk, hetzij van een evenement.
In de boekenbranche lijkt men nog niet geleerd te hebben van de ervaringen in de muziek- en in de filmindustrie. Er gaan daar stemmen op om de prijs van het e-book letterlijk te verankeren in de Wet op de Vaste Boekenprijs, om te gaan beveiligen en op te treden tegen consumenten die downloaden en kopiëren. Mijn persoonlijke opinie is dat dit niet de weg is die men in de boekenbranche zou moeten bewandelen. Het is zaak de kernwaarde van het boek (en daarbij heb ik het voornamelijk over het algemene boek) te onderzoeken en te exploiteren. Het geld verdienen aan e-books zal niet de inzet moeten zijn van een succesvol business model. Het inzetten van e-books als instrument om fysieke boeken te verkopen zou dat wel kunnen zijn. De vraag zal in de toekomst worden beantwoord of het boek als fysiek product voldoende gevoel mee brengt aan de gebruiker om de komende tijd te overleven. Anders dan de CD en de film is het boek in deze vorm immers al duizenden jaren op de markt en is daar in feite al die tijd weinig aan veranderd.
Waar het gaat om het inzetten van e-publishing heeft de wetenschappelijke en educatieve boekenmarkt laten zien dat succes wel degelijk mogelijk is en een succesvol business model kan worden gecreëerd. Grote wetenschappelijke uitgevers hebben vaak al voor meer dan 50% hun omzet uit digitale producten. Een soortgelijke beweging verwacht ik in de non-fictie. Het digitaal aanbieden van non-fictie content zou kunnen zorgen voor een mer à boire a aan doorklikmogelijkheden en dito verdienmomenten.
Ik sluit af. In elke branche is het essentieel om op zoek te gaan naar de kernwaarde van de dienst die men levert. Dat geldt voor de branche en dat geldt voor de functie die men daar inneemt. Mij dunkt dat de functie van zowel producent als retailer in de media en entertainmentbranche is het schiften en aanbieden. De producten maakt een schifting uit het overvloedige aanbod dat hij krijgt. Muziekmaatschappijen worden doodgegooid met demo’s, boekenuitgevers worden doodgegooid met manuscripten. Slechts wat zij goed vinden komt op de markt. En dan is het aan de verkoper die uit het overvloedige aanbod van al die producenten een selectie maakt en vervolgens in gesprek met de consument uitvindt wat hij of zij wil hebben. Hij die de positie inneemt van wegwijzer in de wirwar van content kan in de toekomst niet verliezen.
Hans Bousie
Update Bousie’s dinner Afgelopen donderdag was het dan zover en hebben wij aan de vooravond van Koninginnedag ons eerste officiële Bousie’s dinner gehouden. Er was al een illegale voorversie van dit evenement geweest, maar ieder van ons weet inmiddels wel dat hij illegaliteit moet omarmen als onderdeel van het business model. Op onze site vindt u de presentaties die zijn gehouden door [namen invullen en doorklikbaar maken]. Doordat wij een beetje met het schema in de war raakten (volgend jaar beter) kwamen wij er helaas niet meer aan toe om een verbinding te leggen tussen de diverse presentaties, laat staan de blik op de toekomst te richten. Mijn samenvatting van de invloed van digitalisering in de media en entertainmentbranche zou de volgende zijn. De muziekindustrie is de eerste geweest die geconfronteerd werd met de invloed van de digitale samenleving. Zoals Eppo al treffend opmerkte zijn wij als generatie opgegroeid in een analoge samenleving en hebben wij de omslag moeten maken naar een digitale samenleving. De kinderen van vandaag groeien echter op in een digitale samenleving en kennen niet eens de analoge samenleving, voor hen is de digitale samenleving dus reëel. De muziekindustrie heeft als eerste deze omslag moeten maken en heeft daarbij, achteraf bezien, een paar fouten gemaakt. In de eerste plaats heeft zij zich verzet tegen de nieuwe realiteit. Dat verzet betekende dat men krampachtig vasthield aan te hoge prijzen, consumenten die kopieerden of dagvaarden en uitgebreid aan beveiliging gingen doen. Van deze drie fouten is men in de muziekindustrie langzamerhand aan het terugkomen. De andere grote misser was het niet aanbieden van een werkend business model, zoals Napster als eerste wel deed. De filmindustrie heeft ongeveer hetzelfde pad afgewandeld als de muziekindustrie. Zij het dat de filmindustrie een enorme voorsprong had. Zij had en heeft immers een business model dat op veel meer verschillende platforms tot uiting komt dan waar het gaat om muziek. Zo kent een film allereerst een bioscoopexploitatie, dan een exploitatie op een drager en/of digitaal als video-on-demand en vervolgens op alle mogelijke manieren via open en gesloten televisiekanalen. Daarnaast heeft men, dat blijkt wel uit de presentatie van Hong Liem van Walt Disney, bij de filmindustrie goed begrepen dat waar het gaat om merchandising er slecht te kopiëren valt en veel geld te verdienen. Het adagium in de media- en entertainmentindustrie lijkt dan ook te zijn: “Copy what you can’t sell, sell what you can’t copy” Het gaat om een beleving die niet te kopiëren valt, als je die kunt verkopen dan doe je het goed. Alles wat op een drager past valt te kopiëren en daar lijkt het business model niet echt naar toe te gaan. In die zin dat aan het verkopen van digitale content zelf misschien nog niet zo snel iets te verdienen zal zijn maar wel in het inzetten van digitale content als marketing voor het verkopen van de beleving, hetzij van een merk, hetzij van een evenement. In de boekenbranche lijkt men nog niet geleerd te hebben van de ervaringen in de muziek- en in de filmindustrie. Er gaan daar stemmen op om de prijs van het e-book letterlijk te verankeren in de Wet op de Vaste Boekenprijs, om te gaan beveiligen en op te treden tegen consumenten die downloaden en kopiëren. Mijn persoonlijke opinie is dat dit niet de weg is die men in de boekenbranche zou moeten bewandelen. Het is zaak de kernwaarde van het boek (en daarbij heb ik het voornamelijk over het algemene boek) te onderzoeken en te exploiteren. Het geld verdienen aan e-books zal niet de inzet moeten zijn van een succesvol business model. Het inzetten van e-books als instrument om fysieke boeken te verkopen zou dat wel kunnen zijn. De vraag zal in de toekomst worden beantwoord of het boek als fysiek product voldoende gevoel mee brengt aan de gebruiker om de komende tijd te overleven. Anders dan de CD en de film is het boek in deze vorm immers al duizenden jaren op de markt en is daar in feite al die tijd weinig aan veranderd. Waar het gaat om het inzetten van e-publishing heeft de wetenschappelijke en educatieve boekenmarkt laten zien dat succes wel degelijk mogelijk is en een succesvol business model kan worden gecreëerd. Grote wetenschappelijke uitgevers hebben vaak al voor meer dan 50% hun omzet uit digitale producten. Een soortgelijke beweging verwacht ik in de non-fictie. Het digitaal aanbieden van non-fictie content zou kunnen zorgen voor een mer à boire a aan doorklikmogelijkheden en dito verdienmomenten. Ik sluit af. In elke branche is het essentieel om op zoek te gaan naar de kernwaarde van de dienst die men levert. Dat geldt voor de branche en dat geldt voor de functie die men daar inneemt. Mij dunkt dat de functie van zowel producent als retailer in de media en entertainmentbranche is het schiften en aanbieden. De producten maakt een schifting uit het overvloedige aanbod dat hij krijgt. Muziekmaatschappijen worden doodgegooid met demo’s, boekenuitgevers worden doodgegooid met manuscripten. Slechts wat zij goed vinden komt op de markt. En dan is het aan de verkoper die uit het overvloedige aanbod van al die producenten een selectie maakt en vervolgens in gesprek met de consument uitvindt wat hij of zij wil hebben. Hij die de positie inneemt van wegwijzer in de wirwar van content kan in de toekomst niet verliezen. Hans Bousie