| Nieuwsbrief maart 2012 | 12-03-2012 |
| Geachte lezer, |
Deze maand aandacht voor de oprichting van de Autoriteit Consument en Markt, waardoor onverwachts een mooi buitenkansje is ontstaan voor ACM, een dienstverlener in de Automotive branche. Verder aandacht voor slaafse nabootsing van de “even bijkletsen” servieslijn van Blond Amsterdam, patenttrollen (ja, u leest het goed) en tot slot informeren wij u over de wetswijziging van de Wet melding collectief ontslag.
| Blond Amsterdam |
In ’s-Hertogenbosch – en niet in Amsterdam – diende onlangs een zaak over het frivole servies van Blond Amsterdam. Om precies te zijn over de “even bijkletsen” servieslijn die door Blond Amsterdam sinds 2002/2003 op de markt wordt gebracht. Door Xenos verkochte voorraadbussen die gelijkenis vertoonden met de “even bijkletsen” servieslijn waren voor Blond Amsterdam een doorn in het oog. Blond Amsterdam startte daarop een kort geding tegen Xenos en beriep zich daarbij op auteursrechtelijke bescherming van haar servieslijn. Ook betichtte Blond Amsterdam Xenos van slaafse en daarmee onrechtmatige nabootsing.
De Voorzieningenrechter in kort geding wees de vorderingen van Blond Amsterdam af. Er zou geen sprake zijn van auteursrechtelijke bescherming omdat het “even bijkletsen” servies de uitdrukking zou zijn van een onbeschermde stijl. Ook het beroep op slaafse nabootsing werd door de rechter verworpen. Bij het ontbreken van auteursrechtelijke bescherming zou ook geen beroep op slaafse nabootsing gedaan kunnen worden. Met name vanwege de laatste overweging een in mijn ogen onjuist oordeel.
Het is dan ook begrijpelijk dat Blond Amsterdam in hoger beroep ging tegen deze voor haar nadelige beslissing. Op 28 februari jl. deed het Gerechtshof in ’s-Hertogenbosch uitspraak. Daarbij zijn de verschillende werken van zowel Blond Amsterdam als Xenos door het Hof met elkaar vergeleken. Allereerst is wel auteursrechtelijke bescherming toegekend aan een bepaalde tekening van twee kletsende dames zoals weergegeven op het servies “even bijkletsen” van Blond Amsterdam. Het Hof nam evenwel geen inbreuk op dat auteursrecht aan nu de door Xenos op haar producten weergegeven tekening in voldoende mate verschilde van die van Blond Amsterdam. Het Hof oordeelde verder dat geen bescherming toekomt aan de decoratieve rand die het servies van Blond Amsterdam kenmerkt. Deze rand zou onvoldoende origineel zijn. Daarentegen neemt het Hof wel weer auteursrechtelijke bescherming aan voor de tekening van een suikerklontje van Blond Amsterdam en wordt geoordeeld dat Xenos haar tekening van een suikerklontje hieraan ontleend zou hebben. Je zou zeggen inbreuk en dus een verbod op verhandeling van producten van Xenos waarop het gewraakte suikerklontje staat afgebeeld, niets is minder waar: het Hof acht het gebruik van het suikerklontje door Xenos te weinig prominent en te weinig frequent om een algeheel verbod uit te vaardigen. Dit zou te verstrekkend zijn. De weergave door Xenos van een koffieboon – geïnspireerd op die van Blond Amsterdam - wordt ook als toelaatbaar geoordeeld. De tekening van een hartje van Blond Amsterdam wordt niet beschermd geacht. De tekeningen van een aardbei en van cupcakes van Xenos mogen gebruikt worden omdat deze net even genoeg zouden afwijken van die van Blond Amsterdam. Slotsom: gedeeltelijk auteursrecht op de servieslijn van Blond Amsterdam, echter een te “kleine” inbreuk daarop om een algeheel verbod te rechtvaardigen.
Het Hof acht het – terecht – wel mogelijk dat zelfs bij het ontbreken van auteursrechtelijke bescherming een (aanvullend) beroep kan worden gedaan op bescherming tegen slaafse nabootsing. Daarvoor is nodig dat de servieslijn van Blond Amsterdam een eigen plaats in de markt inneemt. De bescherming die hier geboden wordt kan toezien op zowel herkomst- als productverwarring aldus het Hof. Na vergelijking van alle producten acht het Hof aannemelijk dat de producten van Xenos onrechtmatige slaafse nabootsingen zijn van de servieslijn van Blond Amsterdam en dat als gevolg hiervan verwarring bij het publiek op de loer ligt. Zeker nu de producten niet bij dezelfde verkooppunten verkrijgbaar zijn en consumenten niet in staat zullen zijn de producten van Xenos en Blond Amsterdam rechtstreeks met elkaar te vergelijken. Naar het oordeel van het Hof had Xenos qua vormgeving van haar producten op sommige punten een andere weg kunnen en moeten kiezen om verwarring te voorkomen. Met uitzondering van textiel en kartonnen producten dient Xenos nu verhandeling van haar producten te staken en gestaakt te houden. Niet op basis van auteursrechtinbreuk, maar op basis van onrechtmatige slaafse nabootsing.
En dus eind goed al goed voor Blond Amsterdam!
Bjorn Schipper (schipper@bousie.nl)
| Wetswijziging Wet melding collectief ontslag |
De WMCO is van toepassing indien er vanwege een reorganisatie het voornemen bestaat binnen 3 maanden 20 of meer arbeidsovereenkomsten te beëindigen binnen één werkgebied (= één van de zes districten van het UWV WERKbedrijf). De werkgever dient in dat geval van de voorgenomen ontslagen melding te maken bij het UWV WERKbedrijf en de representatieve vakbonden.
Een beëindiging met wederzijds goedvinden telde vóór de wetswijziging niet mee in de berekening van het aantal ontslagen, sinds 1 maart echter wel. Bovendien tellen alle ontbindingsverzoeken mee, terwijl dit voorheen pas het geval was indien er meer dan 5 ontbindingsverzoeken waren ingediend. In de aangepaste wet is voorts opgenomen dat de kantonrechter bij een ontbindingsverzoek op grond van bedrijfseconomische redenen zich ervan dient te vergewissen of de WMCO van toepassing is. Als dat het geval is, zal de werkgever moeten aantonen dat hij aan zijn verplichtingen op grond van de WMCO heeft voldaan. Is dit niet het geval, dan zal de rechter het ontbindingsverzoek afwijzen.
Op grond van de nieuwe wet dienen de vakbonden te worden geraadpleegd en niet slechts te worden geïnformeerd. Dit is alleen anders indien de vakbonden nadrukkelijk en schriftelijk te kennen hebben gegeven hiervan af te zien. Wanneer de vakbonden helemaal geen gehoor hebben gegeven aan een schriftelijke uitnodiging tot raadpleging en deze uitnodiging ten minste twee weken voor de voorgestelde overlegdatum door de vakbond is ontvangen, heeft een werkgever ook voldaan aan zijn verplichting tot raadpleging. Raadpleging impliceert overigens niet dat er ook overeenstemming moet worden bereikt over het voorgenomen collectief ontslag. Raadpleging betekent niets meer dan overleg.
De sanctie op het niet naleven van de verplichtingen uit de WMCO was vóór de wetswijziging dat het UWV de ontslagaanvragen niet in behandeling nam totdat de werkgever alsnog aan zijn verplichtingen heeft voldaan. Sinds 1 maart kan de werknemer de beëindiging van de arbeidsovereenkomst door opzegging of door een beëindigingsovereenkomst vernietigen als de werkgever de verplichting tot melding of raadpleging niet heeft nageleefd. De werknemer kan zich gedurende zes maanden na de opzegging of na sluiting van de beëindigingsovereenkomst op deze vernietigingsgrond beroepen. Indien de opzegging succesvol wordt vernietigd is de werknemer met terugwerkende kracht in dienst gebleven en kan hij een loonvordering instellen vermeerderd met de wettelijke rente en wettelijke verhoging.
Genoemde wijzigingen kunnen vergaande consequenties hebben voor met name werkgevers met meerdere vestigingen binnen één werkgebied. Stel dat een werkgever met 10 werknemers de arbeidsovereenkomst met wederzijds goedvinden beëindigt en binnen een tijdsbestek van 3 maanden voor 10 werknemers een ontslagvergunning aanvraagt zonder de vakbonden te raadplegen, kan deze ontslagronde als volgt in de soep lopen: 1) de 10 beëindigingsovereenkomsten kunnen worden vernietigd, waardoor deze 10 werknemers in dienst zijn gebleven en 2) de ontslagaanvraag wordt on hold gezet totdat de werkgever alsnog aan zijn verplichtingen heeft voldaan. De wetswijziging heeft overigens geen terugwerkende kracht. Opzeggingen en beëindigingovereenkomsten van vóór 1 maart tellen – ook al ligt de daadwerkelijke beëindigingsdatum na 1 maart 2012 – niet mee voor het getalscriterium van 20 werknemers.
Floriëlle Verweij (verweij@bousie.nl)
| Patenttrollen |
Maar aantonen dat er sprake is van prior art is nog helemaal niet zo simpel. Het blijkt in de praktijk zo moeilijk en kostbaar om je in rechte te verweren tegen dergelijk patenten en de licenties die je kan vragen voor het gebruik van patenten is zo hoog, dat onderhand het verkrijgen van patenten een van de meer lucratieve verdien-modellen is geworden in de digitale industrie. Waar het in het verleden vooral technologiebedrijven waren die patenten bezaten, zijn er tegenwoordig dan ook steeds meer bedrijven die niets anders doen dan patenten verzamelen met het oogmerk om daaraan geld te verdienen. De zogenaamde patenttrollen.
Voor veel start-ups is het gevaar van een patentschending en een boze brief van een patenttrol een terugkerende angstdroom. De kosten voor een patent-lawyer die zou moeten aantonen dat het patent niet geldig is omdat er sprake is van prior art kunnen namelijk enorm uit de klauwen lopen, reden voor veel ondernemingen om maar akkoord te gaan met het betalen van een licentie als je het kan betalen, of de handdoek in de ring te gooien als je het geld niet hebt.
Gelukkig is daar echter de, zover ik kan na gaan, ongepatenteerde uitvinding van crowd sourcing. Een slimme advocate heeft bedacht dat het zoeken van prior art veel eenvoudiger kan worden uitbesteed via het web. Haar bedrijf Article One Partners biedt hoge beloningen aan al diegene die prior art weten te vinden waarmee een patent onderuit gehaald kan worden. Iedereen mag mee zoeken, en de beloningen zijn hoog van $5.000,- tot een veelvoud daarvan. Om een indicatie te geven: het bedrijf heeft ondertussen al een bedrag van meer dan $2 miljoen aan vindersloon gegeven.
Het is leuk om doorheen te browsen. Wil je bijvoorbeeld meehelpen aan het onderuit halen van het patent dat beschrijft hoe klant die iets koopt vlak voor het afrekenen nog een leuke aanbieding krijgt? Klinkt toch niet heel erg vernieuwend… Klik hier http://tinyurl.com/6v3t8od en verdien $5000,- dankzij de patenttrollen.
Gaico Bos (bos@bousie.nl)
| Weg met de NMa |
Bedoeling van de wetgever is tot een nog slagvaardiger toezicht te komen. Daarbij moet u denken aan niet alleen algemeen mededingingstoezicht, maar ook aan sectorspecifiek, zoals toezicht op telecommunicatie, post, energie en vervoer). Voor bedrijven zal er niet zoveel veranderen. Hooguit vermindert het aantal mogelijke loketten waar men aan moet kloppen bij vragen. Om de belangen van consumenten beter te behartigen is het de bedoeling dat de ACM wat strengere bevoegdheden krijgt, denk daarbij aan boetes en dwangsommen.
Organisatorisch wordt aansluiting gezocht bij de NMa. De ACM wordt een zelfstandig bestuursorgaan zonder eigen personeel (alle personeelsleden zijn Rijksambtenaar), maar wel met zelfstandige bevoegdheden. Het rijk kan hooguit achteraf ingrijpen als het gaat om maatregelen die door ACM onbevoegd zijn genomen en die een algemene strekking hebben. Met andere woorden de overheid zal nooit kunnen ingrijpen in individuele gevallen.
Het zal dus business as usual zijn is mijn verwachting. Er is maar één partij in Nederland waarvoor deze wijziging ingrijpend zal zijn en dat is de gelukkige houder van de domeinnaam www.acm.nl. Net zoals tot voor kort www.nma.nl. , verwijst deze site niet naar de autoriteit die je er achter verwacht. De domeinnaam wordt momenteel gehouden door ACM Fleetforce uit Putten. ACM is een dienstverlener in de Automotive branche.
Het ligt in de lijn der verwachting dat straks iedereen die op zoek gaat naar informatie over de ACM, deze domeinnaam in zal toetsen. Een buitenkansje zou je denken voor ACM. Free publicity of cashen op de naam? Het is het laatste geworden. De afgelopen week heeft ACM overeenstemming bereikt met de NMa over de verkoop van haar domeinnaam….
Hans Bousie (bousie@bousie.nl)