Fotografie heeft mijn leven nogal veranderd. Het heeft me een weergaloze rijkdom gegeven en dat wordt hopelijk alleen maar meer. Vroeger vond ik winkelen leuk en dat vind ik nog steeds maar als ik tegenwoordig moet kiezen wint de camera het. Verbazingwekkend als ik erover nadenk. Eigenlijk is de camera een soort van grote speeldoos. In je hoofd verzamelen zich allerlei beelden en dat moet er weer uit. Voor mij is de camera daar hèt apparaat voor.
In een profiel als dit gaat het er eigenlijk om dat je iets over jezelf vertelt. Een effect wat in dit soort verhaaltjes misschien niet zo vaak belicht wordt, is wat het met je doet als je het fotograferen deelt met anderen en te zien wat anderen beweegt en maken. Nog niet zo lang geleden was ik bij de tentoonstelling van de World Press Photo waar ook een cursus filmen met een bepaald soort camera werd gegeven. De schokkende journalistieke beelden van de tentoonstelling in zo’n prachtige kerk, midden op de wallen in Amsterdam…de sprekers bevlogen van beeld, zowel bewegend als stilstaand, en dan na afloop precies tijdens het ‘blauwe kwartiertje’ teruglopend door het nachtleven van Amsterdam naar het Centraal Station. Dan komt de adrenaline in mijn lijf wel tot leven.
Een belangrijk moment waar de klik met fotografie is ontstaan, was het fotograferen van de oude brug in Zaltbommel als eindopdracht van de fotovakschool en vervolgens de sloop van die brug. Bij zo’n project heb je wel andere mensen nodig die je die kans geven. En die waren er volop. Niet in de laatste plaats de slopers zelf.
Wat ik in de toekomst wil? Meer. In mijn hoofd is het nog een grote brei aan ongestructureerde ideeen. Het moet een wat meer vloeiende stroom worden. Ik ben vooral nog aan het verzamelen, maar ben ervan overtuigd dat het er wel een keer uit gaat komen. Ik zou me graag op de documentaire fotografie willen richten. Bezig zijn met ons mensen en de dingen die wij op en met de aardbol doen.
www.claravanwijnen.nl
info@claravanwijnen.nl
06 53 23 11 27
In een profiel als dit gaat het er eigenlijk om dat je iets over jezelf vertelt. Een effect wat in dit soort verhaaltjes misschien niet zo vaak belicht wordt, is wat het met je doet als je het fotograferen deelt met anderen en te zien wat anderen beweegt en maken. Nog niet zo lang geleden was ik bij de tentoonstelling van de World Press Photo waar ook een cursus filmen met een bepaald soort camera werd gegeven. De schokkende journalistieke beelden van de tentoonstelling in zo’n prachtige kerk, midden op de wallen in Amsterdam…de sprekers bevlogen van beeld, zowel bewegend als stilstaand, en dan na afloop precies tijdens het ‘blauwe kwartiertje’ teruglopend door het nachtleven van Amsterdam naar het Centraal Station. Dan komt de adrenaline in mijn lijf wel tot leven.
Een belangrijk moment waar de klik met fotografie is ontstaan, was het fotograferen van de oude brug in Zaltbommel als eindopdracht van de fotovakschool en vervolgens de sloop van die brug. Bij zo’n project heb je wel andere mensen nodig die je die kans geven. En die waren er volop. Niet in de laatste plaats de slopers zelf.
Wat ik in de toekomst wil? Meer. In mijn hoofd is het nog een grote brei aan ongestructureerde ideeen. Het moet een wat meer vloeiende stroom worden. Ik ben vooral nog aan het verzamelen, maar ben ervan overtuigd dat het er wel een keer uit gaat komen. Ik zou me graag op de documentaire fotografie willen richten. Bezig zijn met ons mensen en de dingen die wij op en met de aardbol doen.
www.claravanwijnen.nl
info@claravanwijnen.nl
06 53 23 11 27