| Zorg of bemoeizucht / Adformatie Live | Hans Bousie*, 29-1-2009 |
Twee berichten die mijn aandacht trokken de afgelopen dagen. Allereerst de Allsecur-commercial. Vraag is of je uit zorg voor je medemens terughoudend moet zijn of dat je een bemoeial bent als je dat doet. Tweede is de ophef over bijvoorbeeld Spele.nl. Op Spele.nl staan namelijk hele hele hele erge spelletjes….mag dat nu wel of mag dat nu niet. Tja, dat lijkt mij nu typisch een kwestie van opvoeding en opvoeding is een nogal persoonlijke aangelegenheid. Ik geef u een fijn voorbeeld. Ik had ooit buren en die lieten ieder van hun kinderen altijd met een helmpje op fietsen. Ik ben meer zo iemand die denkt, ja dan ga je maar een keer op je plaat (wat mijn zoon inderdaad maar mijn dochter nog nooit overkomen is), dan leer je het wel. Ander voorbeeld, andere buren. Die lieten hun kinderen van thuis naar school fietsen, zonder begeleiding, vanaf de leeftijd van een jaar of zeven. Tja, dat doe ik dan weer niet. Een drukke weg over op die leeftijd? Vind ik niet handig. Mijn grens ligt voornamelijk in levensbehoud, niet zozeer in het de kinderen niet confronteren. Ik houd in de gaten waar mijn kinderen naar kijken op televisie en ik houd in de gaten waar ze rondsurfen, maar waterdicht wordt het nooit en dat vind ik ook helemaal niet erg. Toen ik tien was las ik bij een buurjongetje pornostrips. Dat buurjongetje kreeg die strips van zijn vader (!). Dat laatste vind ik nu bizar, het eerste….ach, ik heb er geen last van gehad. Ik fietste als jongetje van zes de hele stad door, ik speelde op bouwplaatsen zonder enige begeleiding, ik zat zonder gordel op de achterbank en kijk eens wat er van mij geworden is. Tja, mazzel gehad zou u denken? Zal best, maar het voordeel van al die vrijheid is wel geweest dat ik al heel vroeg mijn eigen grenzen kon verkennen en leerde bepalen. Ik geloof niet zo in die tere kinderzieltjes. Zien ze sex op het internet, dan moeten ze er om lachen. Zien ze een enge film, dan kunnen ze een nacht niet slapen, maar verder gaan kinderen gewoon over tot de orde van de dag. De enigen die zich er druk om maken zijn de ouders, nog maanden nadat de kinderen alles al lang weer vergeten zijn.