| Spits / Mosque | Sander Dikhoff *, 19-8-2010 |
Ben toevallig even in New York. En inderdaad, de plannen voor de moskee vlakbij Ground Zero is talk of the town.
Obama wilde het af doen als een local issue maar liet zich toch een standpunt ontlokken. Hij benadrukte de vrijheid van godsdienst, een belangrijk grondrecht. Obama onderschatte schromelijk hoe gevoelig het ligt. Het was handig geweest als hij uitgebreid had stilgestaan bij die gevoeligheid, met name voor de mensen die hun dierbaren verloren bij de aanslagen 2 blocks verderop, maar dat liet hij na.
Uiteraard vallen de Republikeinen over hem heen (“probably the dumbest thing that any president or candidate has said (..). Maar ook journalisten en burgers slaken kreten van protest. Obama is “disconnected from the mainstream of America”. Enkele polls laten zien dat de meeste Amerikanen (tot wel twee derde) tegen de bouw van de moskee zijn.
Obama zag het gebeuren en haastte zich te melden: “I wasn't commenting on the "wisdom" of the decision to build it there”. Maar het was al te laat. Zijn woordvoerder voegde nog toe dat Obama niet op zijn eerder statement terugkomt. Oftewel, Obama is nog steeds voor die moskee maar laat de beslissing over aan burgemeester Bloomberg (die ook voor de moskee is evenals voor de komst van Wilders).
Wat vindt u eigenlijk van een moskee vlakbij Ground Zero? Hoort u bij die twee derde? Mijn eerste gevoel is dat het zacht gezegd onhandig is. Moet dat nou, net daar? Het is ontegenzeggelijk kwetsend voor mensen die familie of vrienden verloren. Het onderbuikgevoel zegt dat het bad news is. Maar ja, is dat gevoel wel de beste raadgever?
Nee, dat denk ik niet. Het grondrecht moet niet wijken. Want wat heeft de moslim die straks die moskee bezoekt te maken met de WTC terroristen? Net zo weinig als de gemiddelde kerkganger met pedofiele priesters.
Iemand moet dus zorgen dat dat onderbuikgevoel, dat blijkbaar twee derde van de Amerikanen treft, niet leidt tot een verkeerde beslissing. En het zou helemaal mooi zijn als die iemand de juiste beslissing neemt, zelfs als die beslissing frontaal botst met de mening van de mensen waar hij electoraal van afhankelijk is. Juist met groot risico op negatieve electorale gevolgen, is die keuze het krachtigst, is diens rug het mooist recht.
Die iemand is Obama.