HomeOns ontmoetenOnze cliëntenNieuwsColumnsVacatures & StageContact
Fotografenpodium
Bousie Advocaten biedt beginnende fotografen de kans hun werk te presenteren.
lees verder »
Livrijn / Boekblad
Wellicht overheen gelezen, de nieuwe businessmodellen duikelen over...
lees verder »
Sellaband? / Entertainment BusinessHans Bousie*, 29-3-2010


Op de eerste dag dat Pim Betist bij mij binnen wandelde met het idee voor Sellaband, was ik door het verhaal gegrepen. Een totaal nieuw businessmodel waarbij de consument centraal staat, dat leek mij het ei van Columbus. Riep  ik immers al niet jaren lang dat businessmodellen  pas deugen als er wederzijds waarde wordt toegevoegd? En was het met de toegevoegde waarde van de oude platenmaatschappijen niet treurig gesteld? Het idee achter Sellaband  was van een verbluffende eenvoud en  helderheid. En nu is Sellaband failliet gegaan, zij het dat het opnieuw doorstart. Op de EB-site een woedende reactie van Ronald Drayer die de mannen van Sellaband verwijt dat er  geen gedegen marktonderzoek aan de start van Sellaband vooraf was gegaan en dat vindt Drayer verwijtbaar. Heeft hij een punt? Dat is een spagateske vraag. Ja, hij heeft gelijk, je moe t niet zo maar een bedrijf uit de grond proberen te stampen zonder je te vergewissen of je wel toegevoegde waarde biedt. En een marktonderzoek is daartoe soms een geëigend middel. Drayer heeft een punt. Maar aan de andere kant, kan uit marktonderzoek blijken dat je onderneming een succes zal worden? Dat is met name in deze tijd en in deze periode van transitie waarin de muziekbranche zich bevindt een onmogelijke vraag. Niemand weet precies wat de toekomst brengen zal en moet je dan eindeloos de markt onderzoeken in de hoop het ideale businessmodel te vinden? Je hebt met het beste idee toch nog dat beetje geluk nodig om te overleven. Heb je dat niet, dan ga je failliet, heb je dat wel, dan ben je een held. Bij nader inzien de oprichters van Sellaband verwijten maken is veel te makkelijk. Ik geef een voorbeeld dat dit moet illustreren. Neem de bibliothecaresse (nee, als voorbeeld bedoel ik). Ooit was dit beroep het absolute toonbeeld van saaiheid en van treurigheid. Welke venture capitalist zou ooit in een bibliotheek investeren. En alleen mensen die verder wat moeilijk aan de bak kwamen gingen er werken. Zij werden in saaiheid op de voet gevolgd door mensen die encyclopedieën aan de deur verkochten. Dat was toen en dit is nu. Google is de bibliotheek en de encyclopedie van vandaag. Haar medewerkers worden alom benijd omdat zij op de meest coole plek ter wereld werken. Geen marktonderzoek heeft het succes van Google voorspeld. Soms moet je gokken in je leven. En soms kom je niet verder dan de educated guess.
Maar beter zingend ten onder dan grommend je gelijk.