HomeOns ontmoetenOnze cliëntenNieuwsColumnsVacatures & StageContact
Fotografenpodium
Bousie Advocaten biedt beginnende fotografen de kans hun werk te presenteren.
lees verder »
Livrijn / Boekblad
Wellicht overheen gelezen, de nieuwe businessmodellen duikelen over...
lees verder »
Schaapskleren / SpitsSander Dikhoff *, 4-6-2009


Aleid Wolfsen. Kennen doe ik hem niet, dus ik moet het van mijn intuïtie hebben. Voor wat dat waard is, hoor ik u denken. Klopt, maar volgens mij is het een sympathiek mens.

Zeg nou zelf. Ontegenzeggenlijk aangename uitstraling. Ronduit integere tronie. Op het brave af. Ik zou zonder aarzelen zijn op Marktplaats aangeboden Bob Dylan kaartjes vooruitbetalen. Hij stuurt ze zeker op.

Hoe dan ook, inmiddels lijkt er op die ogenschijnlijkebraafheid wel wat af te dingen. Hij bewoog Ons Utrecht een onwelgevallig artikel overhem toch maar even niet te plaatsen. Dat werd hem terecht verweten. Hij gaf zijn fout ruiterlijk toe. Kaarten open op tafel, mea culpa, kous af. 

Maar nee, toch niet. Er waren nog wat kaarten in de mouw blijven steken. Want later kwam uit dat hij - ondanks een eerdere ontkenning - óók het AD had verzocht ’corrigerend op te treden’ tegen een kritische journalist, die vervolgens werd overgeplaatst. Zo zie je, oneigenlijk aanwenden van burgemeestersmacht sorteert effect. Dat alles leidde vorige week tot een motie van wantrouwen. Wolfsen kwam met de schrik vrij.

Wat vindt u ervan? Uit menselijk oogpunt is dat prettig. Point taken. Doel bereikt. Laat die man toch met rust. En laten we elkaar niet voor het lapske houden. U zou toch ook naarstig zoeken naar middelen om zo’n akelig artikel te vermijden? Zeker als het uw stellige overtuiging is dat het journaille onzin schrijft?

Ik wel. Ik zou het lot een flinke slinger de goede kant op geven. Natuurlijk. En dat mag ook best, niks mis mee. Dat is nou het voordeel als je een simpele boerendinges bent. Zonder noblesse ook geen oblige. Heerlijk. geniet ik elke dag van.

Maar ik mag toch hopen dat als ik in dergelijke publieke macht verheven zou zijn, ik wijselijk de jeukende handen van de telefoon zou houden. Dat had Wolfsen ook wel kunnen bedenken. Waarom dan toch? Was het gewoon stom of gewoon sluw? Ik hoop op stom. Wie het weet mag het zeggen, maar hij heeft het nadeel van de twijfel. Wolfsen zei zelf: „Ik zal wijzer, steviger en met nog meer energie aan de slag gaan in deze stad.” Huh? Persoonlijk mis ik het woord ’eerlijker’.

Ik ben heel benieuwd naar de motieven van de raadsleden die tegen de motie stemden. Ik gok dat ze Wolfsen gewoon een aardige vent vinden. Begrijpelijkmaar flinterdun. Ik ben niet boos, wel heel verdrietig.