| Potlood / Spits | Sander Dikhoff *, 16-7-2009 |
Een unieke zaak. Een man is 21 jaar getrouwd geweest. Na scheiding komt hij er via DNA achter dat zijn 19-jarige zoon niet van hem is. Verwekt door een ander. Zijn vrouw heeft hem dat niet verteld.
De man is niet blij. Bovendien vindt hij het baren van andermans kind en het zwijgen daarover onrechtmatig. Hij wilde namelijk tenminste één eigen nazaat. Door hem in de waan te laten dat het zijn kind was, heeft hij dus niet de keuzes in zijn leven kunnen maken die hij echt wilde. Hij eist 20.000 euro schadevergoeding.
De rechter wijst de vordering af. Huwelijkstrouw is niet juridisch afdwingbaar en ook het zwijgen over de bastaardzoon is niet onrechtmatig. Het staat de vrouw vrij daarover haar eigen moreleafweging te maken.
De rechter: “Daar komt bij dat de vrouw het dilemma waarvoor zij stond uit de aard der zaak niet met de man kon bespreken.” Dat is inderdaad lastig. Zeg lieverd, ik twijfel een beetje, wat vind jij, moet ik jou wel of niet vertellen dat onze jongen eigenlijk door de melkboer is verwekt? Als jij vindt van niet, dan vertel ik het je niet hoor, dat respecteer ik natuurlijk.
Hoe dan ook, de man bleef ongelukkig achter. Met lege handen vooral. Geen zoon en ook geen schadevergoeding.
Hoogleraar Europees familierecht, mevrouw Forder vindt het een terechte uitspraak want “vergoeding van verdriet” wordt in het familierecht uitdrukkelijk niet geregeld is. Ik ben het met haar eens, Het is erg zuur, maar juridisch wel een juiste beslissing.
Maar de hoogleraar zegt ook iets opmerkelijks. Zij zegt dat wat deze vrouw deed (andermans kind baren en verzwijgen) überhaupt niet onrechtmatig kán zijn. Omdat, en nu komt het, alleen vrouwenzoiets kunnen doen en “een onrechtmatige daad speciaal voor vrouwen” rouwendiscriminatie is.
Wacht even. Stel, ik verdedig een potloodventer. U kent hem wel, het type dat de argeloze voorbijganger graag verblijdt met een blik op de piemel. En stel dat ik bij de rechter bepleit dat “het piemel laten zien” geen onrechtmatigheid kán opleveren, omdat alleen mannen zoiets kunnen doen en dat dus pure mannendiscriminatie zou opleveren!
Wat denkt u? Sterke zaak? Als het aan mevrouw Forder ligt, komen wij mannen er mee weg. Dat opent perspectieven. Even mijn jas pakken, ik ga het meteen uitproberen.