| No-Facebook / Entertainment Business | Hans Bousie*, 14-12-2009 |
Met Facebook ben je verbonden en deel je alles met iedereen in je leven. Deze slogan van Facebook zou je moeten overhalen om je aan te melden. Eerlijk gezegd vormde die slogan voor mij nu juist een drempel om me aan te melden. Waarom zou ik alles met iedereen in mijn leven willen delen? Ik moet er niet aan denken. Het enige wat ik nog steeds een keer wil doen is naakt in de Playboy. Waarom heb ik me dan toch aangemeld bij Facebook? Omdat ik er een beetje moe van werd om steeds maar weer uitnodigingen te krijgen en daar dan op te reageren en te melden waarom ik niet op Facebook zat. Dus op enig moment heb ik dan maar gewoon de handdoek in de ring gegooid en me aangemeld bij Facebook. Daarmee was ik echter helaas niet van de ellende af. Die verdubbelde. Ik ontving de ene update naar de andere. Annemiek was naar de kapper geweest. Susanna had een waanzinnige avond gehad in een of andere club. Frank had een nieuwe profielfoto, Albert was op zoek naar een baan en Charles stuurde om de haverklap een suggestie om fan te worden van een of andere duistere band. Los daarvan ontving ik nog steeds aanmeldingen van allerlei mensen die mij in het geheel niets doen, maar die ik dan toch maar vriend maakte om er van af te zijn. En zo had ik bij de laatste telling 5,3 miljard vrienden. Immers als je eenmaal op Facebook zit is het nog veel moeilijker om mensen te weigeren, je gaat toch niet tegen iemand zeggen dattie je vriend niet is? Een paar dagen geleden besloot Facebook (de hete adem in de nek van Twitter) om de default-privacyinstellingen van je pagina zo te veranderen dat voortaan iedereen alles automatisch van je kan zien. Voor mij was de maat vol. Ik heb mij afgemeld bij Facebook, jullie bekijken het allemaal maar. Ik heb een aantal vrienden, wie dat zijn weet het zelf wel en de rest kan de pleuris krijgen. Als je me wilt zien, dan kom je maar langs, als je me wilt spreken dan bel je maar en als je me wilt schrijven, dan mail je me maar (je mag overigens ook zo’n ding met een postzegel, ik ben even het woord kwijt, op de bus doen). Ik ben weer terug naar af, heerlijk! Straks eerst maar eens ff ouderwets scrabbelen met de kinderen in plaats van mijn pagina bijwerken.