| Muziekbubbel / Entertainment Business | Hans Bousie*, 7-6-2010 |
Herinnert u zich nog het nieuwe businessmodel dat op kwam ten tijde van de internetboost? Het model was vrij simpel. Je investeert heel veel geld in een activiteit en zorgt er voor dat je verlies maakt. Als je eenmaal substantieel verlies maakt, dan trek je de aandacht, trek je nieuwe financiers en vraag je om extra geld. Dat extra geld krijg je, immers de financiers redeneren eenvoudig: er is ooit iemand ingestapt dus het zal wel goed zitten. En dus krijg je nog meer geld, gaat je burnrate nog harder omhoog en ga je in een nog grotere auto rijden. Internationale uitrol, kantoren in vele buitenlanden en vervolgens ga je failliet. En dan is je reactie: we hebben gewoon pech gehad. Typisch voorbeeld van de kleren van de keizer. Zolang iedereen roept dat het wel goed is, is het goed. Het is heerlijk om te zien dat er weer een nieuw model in opkomst is, dat ik met mijn gebrek aan visie al evenmin weet te doorgronden, ik doel op het model Hands (nee niet Hans). Men neme een verliesgevend bedrijf. Kopen tegen een prijs van twee maal de waarde. Schop alle belangrijke stakeholders tegen de schenen. Reorganiseer tot je een ons weegt en sluit af met de absolute klap op de vuurpijl: concentreer je met name op de aansprekend en of goedlopende onderdelen en verkoop die of saneer ze weg. Dat vertaalt zich dan weer in het proberen te verpatsen van de Abbey Road Studio’s en het sluiten van nationale publishing kantoren. Uiteindelijk, ik heb er even over na zitten denken, kan het niet anders of Hands is op weg naar het bubbelverhaal. Hij concentreert zich nu verder op de slecht lopende onderdelen, zal steeds meer geld nodig hebben om die overeind te houden en verpatst uiteindelijk zijn bedrijf aan een andere private equity-onderneming. De enige immers die in dit soort verhalen zal trappen. Wat nu nog resteert is proberen je theorie te verkopen en de verkooptactiek van Hands lijkt wel een beetje op de promotiefilmpjes van Trots op Nederland, zo ongelooflijk hilarisch dat het weer aandoenlijk wordt. Ter illustratie: een citaat van de woordvoerder van EMI afgelopen week in Billboard: “It is very clear to us that the country-based structures that other music companies cling to are not delivering the kind of service that their artists need or the revenues that they deserve,” said the spokesperson, adding that any planned changes to operations were “not about cost-cutting,” but “getting the right structure.” The spokesperson went on to say, “A functionally-led organization across the entirety of Europe will enable us to deliver further success for our writers on both a regional and local level, and at the same time allow us to invest substantially more money in European music over the next five years.”Kort samengevat staat hier dat men geen kosten bespaart om kosten te besparen en dat men locale kantoren sluit om dichter bij de auteurs te komen, en dat men kosten maakt aan reorganisaties om meer geld uit te kunnen geven aan muziek. Als je zo’n antwoord geeft tijdens college economie dan wordt je uitgelachen…..Dit soort teksten doet denken aan de bezweringen van nog zo”n equity driven entertainmentonderneming Live Nation. Hoe slechter het gaat, hoe harder blazen op die loftrompet. En ondertussen staan wij met z’n allen langs te kant en zien hoe langzaam het trotse schip dat ooit EMI was ten onder gaat aan een zelf geboord gat onder de waterlijn…..