| Links vullen / Spits | Sander Dikhoff *, 3-9-2009 |
Persoonlijk ben ik niet zo van de PvdA. Een vlaag van openhartigheid doet mij dit met u delen. Het zal mij bommen, hoor ik u denken. Hoe dan ook, PvdA en ik, geen liefde. Maar ik blijf natuurlijk open staan voor goede ideeën uit de rode hoek. De ervaring leert immers dat goede argumenten je mening zomaar kunnen keren.
Zo verging het mij bij kennisneming van het plan van partijvoorzitter Ploumen. Als het aan haar ligt, is er binnen de PvdA geen plaats meer voor mensen die in (semi)publieke functies meer verdienen dan de Balkenende norm. Zo, dat is best een pittig statement. Gedurfd ook. En daarom al de moeite waard.
Een golf van verontwaardiging. Wie had er kritiek denkt u? Juist, de “teveelverdieners” waren behoorlijk ‘ontstemd’. PvdA’ers blijken ook van vleesen bloed (leuk vrouwtje die Ploumen, maar wel van mijn poen afblijven).
Ploumen is nu degene die publiekelijk het eigen nest bevuilt. Maar is dat wel zo? Ze ontdoet het nest juist van de poep van vogels die er niet thuishoren. Vogels, volstrekt eender gebekt, maar metbeduidend glanzender veren.
De stelling van Ploumen: ‘de PvdA staat voor dienstbaarheid en soberheid’. Dat wordt niet betwist, althans slechts onhoorbaar binnensmonds. Als dat inderdaad de kernwaarden van de PvdA zijn en je deelt die waarden niet, tsja, wat heb je daardan nog te zoeken.
De reactie van de teveelverdieners is voornamelijk:ik hoor het wel als ik weg moet. Dat klinkt heel stoer en legt de bal adequaat terug bij Ploumen,maar sterk is het niet. Want óf je beargumenteert dat die normen van dienstbaarheid en soberheid niet horen bij de PvdA, of je verdedigt dat een salaris van een tonnetje of 2+ binnen die normen past of, laatste optie, je geeft gewoon toe, hartstikke mooi allemaal, totdat het rode hart teveel knaken uit de zak klopt.
Begrijpt u me niet verkeerd. Ik heb geen enkel bezwaar tegen hoge salarissen voor mensen die goed presteren (daarom ook geen PvdA voor mij). Laat Paul de Leeuw zich ongans verdienen. Als er concurrentie is daalt de prijs vanzelf en als (blijkbaar) niet, dan blijft het hoog. Liberté toujours (of souvent, want exclusief bankiers).
Maar als je dertig jaar lang uit sociaal motief je tenen beurs hebt geschopt tegen alles wat goed de kost verdiende, laat dan ook de laatste paar jaartjes die grotere schoenen links liggen. Ook als het watminder comfortabel zit. Het is zo sneu anders.