| Laatste column / Spits | Sander Dikhoff *, 3-2-2011 |
Dierbare lezer, Spits zou Spits niet zijn als het niet vernieuwt. Dus dat doet het. Er gaat wat veranderen. Ik ga me voortaan op een andere manier tot u richten. Niet meer via deze column maar met artikelen over de actualiteit vanuit juridisch perspectief.
Nog steeds leesbaar, nou ja, ik bedoel, niet minder leesbaar dan het was. Toegankelijk hoop ik, ook voor niet- pennenlikkers. Zonder al te veel stoffig jargon.
Het wordt twee of drie keer per maand 500 woorden in plaats van wekelijks 350. Tsja, denkt u, boeiend, lood om oud ijzer. De vorm van het schroot doet er niet zoveel toe. De ene woordenbrij is de andere.
Mij passeert het echter niet gedachteloos. Want ruim drie jaar lang wekelijks zo’n stukje, met persoonlijke noot, dat gaat een beetje in je genen zitten. Ik lees de krant en volg de actualiteit anders dan voorheen. Op zoek. En gelukkig, er is altijd wel iets dat prikkelt, dat enthousiasme oplevert of juist een flinke ergernis waar je zo lekker in kunt gaan hangen.
Ik heb veel reacties gekregen in de loop der tijd. Het varieerde nogal. “Dikhoff, sterf”, vond ik wel mooi kordaat. Of het meer creatieve “Val deaud, vuile heaumeau”. Nee hoor, het is flauw om te suggereren dat het alleen maar onaangenaam was. Want soms ook ronduit complimenteus. “Hij ken wel schrijfe die Dickhead”.
Heeft u me nou ook altijd nog eens flink de waarheid willen zeggen maar wist u niet hoe? Of ontbrak het de afgelopen drie jaar net even aan de tijd om mij uit te leggen dat ik niet steeds al die denkfouten door elkaar moet halen?
Nu denkt u, mooi is dat, wou ik net de pen vatten, nokt-ie er in enen mee. Nou, vooruit, hier is ie dan: dikhoff@hotmail.com. Al het commentaar is van harte welkom. De leukste inzender wint een jaar lang gratis Spits.
Hoe dan ook, dit is de laatste keer dat ik me tot u richt. Ik ken u niet (1.6 miljoen Spitslezers is net te veel). Toch ga ik u missen. Gek eigenlijk, maar toch heel waar. Ik wens u alle goeds. Maak er wat moois van.