| Klap / Boekblad | Hans Bousie*, 11-5-2009 |
Uitgeverij Toth geeft boeken uit, beetje chique boeken zeg maar. Over kunst en literatuur en allerlei ander verhevens. Dat is natuurlijk mooi dat er zulke uitgevers zijn, die houden het Nederlands cultureel erfgoed in ere. Ze geven het soort boeken uit waarvoor de vaste boekenprijs is uitgevonden. Een uitgeverij als Toth die moet beschermd worden, is het niet? Uitgeverij Toth (fijne naam overigens) heeft het niet getroffen de afgelopen week. Toth had twee boeken in de planning, uit te geven op Koninginnedag. Een historisch boek getiteld Juliana en een fotoboek over de Koninklijke familie. De hele opmars naar het publiek was zorgvuldig in elkaar gesleuteld, want uitgeverij Toth heeft een heuse persmedewerker. Kan een zichzelf respecterende uitgeverij vandaag de dag nog zonder? Eigenlijk draaide de ganse Koninginnedag, zo was de planning althans, om uitgeverij Toth. Eerst zou de Koningin het fotoboek in ontvangst nemen op het Paleis. Daarna zou de koningin een uurtje mogen rusten aldus de persmedewerker van Toth, ene Maroos (heftige foto’s zeker?), terwijl de foto’s gedurende een uur op de nationale televisie zouden worden vertoond. Als iedereen dan weer was bijgekomen en uitgerust zou op diezelfde dag ook nog het boek Juliana worden aangeboden aan de burgemeester van Apeldoorn. Nou dat liep dus even anders. De zwaar teleurgestelde Maroos wordt door Boekblad aan het woord gelaten. Hij kwalificeert de gebeurtenissen van deze Koninginnedag kernachtig: “we liepen in één klap heel veel publiciteit mis”. U gelooft het niet? Lees maar na op boekblad. In één klap….., hoe adequaat kun je een dag verwoorden. Dat is vakmanschap. Ik wil ook een persmedewerker. Zo een die de grootste gebeurtenissen gewoon tot menselijke en overzichtelijke proporties kan terugbrengen. Geen geneuzel over de psychologie van de dader, niet te veel stilstaan bij de acht slachtoffers, nee uitgeverij Toth is in één klap heel veel publiciteit misgelopen, laten we daar eens bij stilstaan. Neemt u ze in acht, ik vind vijf minuten stilte tijdens het lezen van dit stukje niet te weinig, een eerbetoon aan het verlies van Uitgeverij Toth en haar persmedewerker.