| Hifi / Entertainment Business | Hans Bousie*, 8-3-2010 |
Eigenlijk raar hoe dat is gegaan met de acceptatie van de iPod en alles wat er omheen hangt. Ik bedoel dan het verlies aan kwalitatief goed geluid. Immers ooit gaven wij duizenden uit aan het hebben van een goede installatie.
Toen ik op kamers ging, had ik een bed, een boekenkast en een stereo-installatie, dat was het dan wel zo”n beetje. En omdat ik toen regelmatig voor JVC op de Firato werkte, kreeg ik korting. Daarom had ik ook een geluidssysteem om u tegen te zeggen. Boxen van een meter hoog, aparte voor en eindversterker, platenspeler, cassettedeck, tuner, equalizer, koptelefoon…Je kunt het zo gek niet bedenken of ik had het. In die tijd weet ik dat ik cassettebandjes in de variant metal had, die kregen kostten twintig gulden per stuk. En zo uitzonderlijk was ik toen nu ook weer niet. Iedere zichzelf respecterende echte kerel had een bijzondere geluidsinstallatie.
Een vriend van mij maakt het nog veel bonter, die had allerlei dikke kabels omdat daardoor minder verlies op zou treden en gouden tulpstekkers om ze mee aan te sluiten. Zijn boxen stonden op tuintegels midden in de kamer omdat dat stabieler zou zijn. Hij had een platenspeler die zo gevoelig was dat hij door de minste of geringste electronische storing uit het lood sloeg. Zo merkt hij op een gegeven moment dat met enige regelmaat de naald gewoon spontaan uit de groef kan. Hij werd er helemaal gek van, heeft alles geprobeerd om te achterhalen hoe dat kon. Met de fabrikant gebeld etc. Tot hij er achter kwam dat dit gebeurde elke keer dat zijn broer het knopje van zijn “bakkie” indrukte, om eens lekker over de ether te gaan chatten.
Gek dat dat toen zo normaal was en dat het nu normaal is om een iPod te kopen en met lullige oordopjes een beetje naar muziek met een belazerde geluidskwaliteit te luisteren. Daar tussen door zal de gemiddelde man ook wel hebben meegemaakt dat vriendinnen helemaal niet te spreken waren over indrukwekkende geluidsinstallaties. Die wilden liever hogedrukboxjes, die nemen niet zoveel ruimte in en zo. En als je er een bloemenvaas voor zet vallen ze al helemaal niet op.
Ik was het eigenlijk al weer een beetje vergeten om op een mooie manier naar muziek te luisteren, totdat ik in New York (ik doe werkelijk alles om er een beetje bij te blijven horen) dr Dré headphones kocht en met die dingen op in het vliegtuig heerlijk muziek heb zitten luisteren. Ik had na ongeveer zeven uur die dingen op wel gloeiende oren, maar het was een verademing opeens weer even op een goeie manier muziek te luisteren. Ik raad het u van harte aan. Koop een goede koptelefoon en keer weer even terug naar gouden tijden.