HomeOns ontmoetenOnze cliëntenNieuwsColumnsVacatures & StageContact
Fotografenpodium
Bousie Advocaten biedt beginnende fotografen de kans hun werk te presenteren.
lees verder »
Livrijn / Boekblad
Wellicht overheen gelezen, de nieuwe businessmodellen duikelen over...
lees verder »
Hangmat / SpitsSander Dikhoff *, 14-10-2010


Meest favoriete hobby’s. Op één, de oudste beweging ter wereld. Op gedeelde tweede plaats, het tillen van de fiscus en het oplichten van de verzekering.  

Het schijnt dat er iedere zomer meer Ray Ban zonnebrillen gestolen worden dan er in omloop zijn. Best knap, niet aan mee doen graag.  

Wat je wel moet doen bij een gevalletje schade is grondig polisvlooien. Doet soms wonderen. Zolang je eerlijk zegt wat er is gebeurd, mag je best je best doen om het ergens onder te duwen.  

Een trieste casus. Een mevrouw hangt haar hangmat aan een betonnen pilaar in haar tuin. Ze gaat liggen, de pilaar is ondeugdelijk en valt over haar heen. Zware invaliditeit tot gevolg. De vrouw stelt haar man als eigenaar van het huis (en pilaar) aansprakelijk. Ze wil een vergoeding van zijn verzekeraar. Iedere huisbezitter is namelijk aansprakelijk voor schade door gebreken aan het huis en de man is daarvoor verzekerd.

De verzekeraar weigert echter te betalen. Die zegt dat de ene mede- eigenaar van een huis niet de andere mede- eigenaar aansprakelijk kan stellen. Wat ik er inderdaad misschien bij moet vertellen, is dat de vrouw ook voor de helft eigenaar is van het huis (en van de pilaar). De ondeugdelijkheid van de pilaar is dus in even grote mate haar verantwoordelijkheid. Daar beroept de verzekeraar zich dan ook op. Pech door eigen schuld.

De Hoge Raad geeft de vrouw gelijk. Mede- eigenaren moeten de schade dragen naar rato van hun eigendom. De verzekeraar van de man moet dus de helft van de schade aan de vrouw betalen.

Daar is best wat voor te zeggen. Onlogisch is het niet en in dit dramatische geval een welkome uitkomst.

Maar dit werkt ook door in meer triviale gevallen. Tot nu geldt dat als mijn zoontje een Ipod in de plee gooit, ik het kan claimen onder de WA, tenminste als het een Ipod van iemand anders is. Als het mijn eigen Ipod is, geeft de WA niet thuis.

Maar vanaf nu wordt het dus anders. Ik spreek de moeder van dat rotjong aan en claim onder (onze gezamenlijke) WA. Dan is de halve Ipod alweer terug. En de helft terug van alles wat onze kinderen slopen, dat tikt best lekker aan. Sterker, dat wordt een heerlijk weekje zon. En vooruit, voor het hele zooitje een nieuwe Ray Ban.