| Edison / Entertainment Business | Hans Bousie*, 23-3-2009 |
Daar wastie weer! De uitreiking van de Edisons, met recht door Borsato de grootste prijs van Nederland genoemd. Nou moeten we de opmerking van Marco natuurlijk met een korreltje zout nemen, immers hij won zondagavond zijn elfde en twaalfde Edison. Ik roep de jury en het publiek hierbij op het er bij te laten. 12 Edisons is mooi genoeg. Als hij er nog een wint, dan roept iedereen dat het een 13 in een dozijnprijs is. Gelukkig was ik er bij. Natuurlijk wat ritueel geëmmer met de kaartjes (waren naar een oude postbus gestuurd en ritueel dansen rond kaartjes hoort ook bij de muziekindustrie, wie is wel uitgenodigd en wie niet, wie heeft wel een parkeerkaart en wie niet, wie mag vooraan zitten en wie achteraan, wie mag bij RTL4 in het journaal komen en wie niet), maar alles kwam uiteindelijk goed en zo konden we aanschuiven in het WTC in Rotterdam. Rotterdam dat, naar ik begreep van de Rotterdamse wethouder muziekstad nummer 1 is in Nederland. Hahaha, typisch 010-gedoe. De sfeer in de zaal was beter dan bij de Harpen, toegankelijker. En eindelijk had ik weer eens het gevoel dat het werken in de muziekindustrie weer eens wat anders is dan de genante vertoning van de afgelopen jaren. Zou het toeval zijn dat ik een tijdje geleden al meldde dat ik het gevoel had dat de muziekindustrie haar diepste dal gehad heeft en dat juist nu een Edison wordt georganiseerd waar de trots op muzikaal Nederland van afspat. Gelukkig waren we er nog niet helemaal (sorry Joost), immers dan zou er niets meer te wensen over blijven. Tips voor de volgende keer. 1. Een andere presentatrice; die Simone Walraven gaf geen enkel moment het gevoel dat ze er echt bij was, ik verdacht haar ervan rechtstreeks uit de coffeeshop te komen. Nog een puntje. Ontvangst in een grote zaal en afterparty in een kleine. Immers er was zoveel keus na afloop van de uitreiking van de Edison, dat men zich verspreidde over vier locaties in Rotterdam, met als effect dat het in de hoofdzaal leeg leek. Maar al met al een mooi evenement. Doel waarnaar we moeten streven voor de editie van volgend jaar is dit item als de opening van het journaal. Net zoals bij het boekenbal. Maar hoofdzaak blijft: het belangrijkste moment in het jaar van de Nederlandse muziekindustrie is terug van weggeweest.