| Deadline / Spits | Sander Dikhoff *, 1-7-2010 |
Sjoerd Kooistra is niet meer. Zelfmoord. Het is triest en bizar ook.
Kooistra was lange tijd zeer succesvol in het (laten) uitbaten van vele kroegen. Een paar jaar geleden raakte hij in opspraak. Hij zou wurgcontracten sluiten met pachters. Hij stond bekend als een hard zakenman. Niet te beroerd om mensen zonder omwegen af te rekenen op niet- nakoming van afspraken.
Vervolgens kreeg hij onenigheid met Heineken. Blijkbaar was het menens. Meerdere kroegen werden gesloten. Deze week was er een deadline tot betaling van een groot bedrag. Die deadline heeft Kooistra niet afgewacht. Hij koos voor zelfmoord.
Kooistra’s (voormalig) advocaat noemt het liever moord. Moord door Heineken. Zo, dat is nogal wat zeg. Natuurlijk, het is niet letterlijk bedoeld, maar op zijn minst is beoogd te zeggen dat Heineken Kooistra de dood heeft ingedreven. Niet misselijk, zo’n aantijging.
Ik begrijp ‘m ook niet. Het enige verwijt dat je Heineken kunt maken is de harde juridische opstelling die het hanteerde. En kun je dat eigenlijk wel een verwijt noemen? Natuurlijk, er zijn best omstandigheden denkbaar waaronder het nemen van juridische stappen moreel verwerpelijk is. Maar dan denk ik toch meer aan zielige oude omaatjes dan aan een harde zakenman die zijn geld verdiend heeft met het zelf niet al te snel mededogen hebben met klemzittende schuldenaren.
Hoe het ook zij, dit is een treurige gebeurtenis. Je wenst niemand toe zo desperaat te zijn dat hij voor de dood kiest. Ook Heineken vindt het een grote schok. Logisch. Men kende Kooistra natuurlijk persoonlijk. En zakelijke geschillen sluiten persoonlijke sympathie nu eenmaal niet uit.
Maar er is vast nog een reden dat Heineken zich haast te melden het zo erg te vinden. Heineken wil niet bekend staan als een onmenselijk bedrijf dat debiteuren de dood injaagt.
Een imago is immers zo aan diggelen (Youp van ’t Hek veegde Heineken’s Buckler in één avond van de kaart). De zorg om het imago zal ook mede de reden zijn dat Heineken nu de greep op (de erven) Kooistra laat vieren. Ik vraag me echter af voor hoelang. Versteviging van de greep zal gelijke tred houden met de straks dalende persaandacht. Want, hoe geschrokken en ontdaan ook, schuldig zal men zich bij Heineken niet voelen. En terecht.