| Antivries / Spits | Sander Dikhoff *, 15-4-2010 |
Maandag gezien. De premiere van De Gelukkige Huisvrouw. Prachtige film. Heftig en ook nog heel grappig. Knap gedaan. Must see.
Even heftig maar minder grappig is het duel tussen Koos H. en Peter R. De rechter besliste dat privacy hier wint van vrijheid van meningsuiting. Ook hoogst criminele engerds hebben immers een recht op privacy.
De Vries zendt de verboden paasages toch uit. Blijkbaar was de dwangsom te laag. Er komt een nieuw kort geding ter reparatie.
Helaas snappen rechters niet altijd meteen dat een dwansom simpelweg zo hoog moet zijn dat het negeren van een vonnis niet eens je gedachten passeert.
Want van moreel besef of journalistieke ethiek moeten we het niet hebben, zo blijkt maar weer eens. De Vries presenteert zich als de hoeder van het recht. Maar als het niet goed uitkomt, dan toch maar even niet.
De Vries is verder altijd heel netjes hoor. Hij is gewoon erg begaan met de slachtoffers. Hij staat graag zielige mensen terzijde.
Net als de moeder van Natalee Holloway. Haar heeft hij toen ook zo goed geholpen door haar verdriet zo pijnlijk en primetime mogelijk in beeld te brengen. Heeft ze vast heel veel aan gehad.
Voor de duidelijkheid, er is niks mis met commercie, maar noem het geen slachtofferhulp. Doe niet net of je je eigen belangen weg(kijk)cijfert, terwijl al deze publiciteit juist het doel is.